راهنمای والدین برای کنترل اضطراب کودکان در دوران بیماری کرونا

راهنمای والدین برای کنترل اضطراب کودکان در دوران بیماری کرونا

در سراسر جهان به دلیل شیوع بیماری ویروس کرونا (کووید-19) کودکان در قرنطینه خانگی بوده و کلاس‎های درس آن‎ها به ‌صورت آنلاین برگزار می‎شود. بعضی از کودکان به دلیل این شرایط ممکن است احساس ترس، اضطراب و گوشه‎گیری داشته باشند. شما باید به آن‎ها کمک کنید تا با این شرایط سازگار شوند. واکنش کودکان نسبت به عوامل استرس‌زا با بزرگسالان متفاوت است پس برای شروع، مهم است که والدین از علائمی که یک کودک هنگام استرس یا

اضطراب دارد، آگاه باشند تا بتوانند بر اساس شدتی که دارد، آن‎را کنترل کنند.

علائم اضطراب در کودکان

ممکن است یک کودک مضطرب علائم زیر را داشته باشد:

  1. تغییر در الگوی خواب: خواب کم یا زیاد می‎تواند نشانه اضطراب و استرس در کودک باشد. کودک ممکن است به سختی به خواب رود، نیمه شب یا صبح زود بیدار شده و دیگر نتواند بخوابد و یا برعکس آن، کودک در طول روز همیشه در حال چرت زدن باشد و یا خیلی زود بعد از انجام کوتاه هر فعالیتی بخوابد.
  2. تغییر در الگوی غذاخوردن: کم یا زیاد خوردن غذا می‎تواند نشانه اضطراب و استرس در کودک باشد. کودک ممکن است احساس گرسنگی نکند و حتی غذای مورد علاقه خود را نخورد و یا بر عکس آن، کودک همیشه گرسنه بوده و زیاد غذا بخورد.
  3. افزایش درد: کودکانی که استرس یا اضطراب دارند، اغلب دچار سردرد و ناراحتی معده می‎شوند. اگر کودک در طول هفته درد داشته باشد، نمی‎تواند کارهای خود را به خوبی انجام دهد. این نشانه این است که کودک به حمایت بیشتری نیاز دارد.
  4. تمرکز زیاد روی بدن برای پیدا کردن نشانه بیماری: کودک زمانی که نگران سلامتی خود باشد، بیشترین حواسش روی بدنش بوده تا بتواند مشکلی پیدا کند. او ممکن است هر روز از شما بپرسد که آیا تب دارد؟ آیا در او نشانه بیماری می‎بینید؟ این می‎تواند نشانه این باشد که کودک شما نمی‎تواند استرس خود را کنترل کند پس به حمایت شما نیاز دارد.
  5. تغییر در خلق وخو و رفتار: تغییر رفتار در کودکان مختلف، متفاوت است. اگر متوجه شدید که برای چند روز کودک شما مانند قبل نیست، با او در مورد احساسش صحبت کنید. غم، گریه زیاد، عصبانت، واکنش‎های مخالف و تهاجمی نمونه‎ای از این رفتارها هستند.
  6. افزایش وابستگی: هنگامی که یک کودک اضطراب و استرس دارد، همیشه می‎خواهد که با کسی باشد تا احساس امنیت کند. او ممکن است زمان بیشتری را کنار والدین بوده و از آن‎ها بخواهد که او را بغل کنند. او دیگر نمی‎تواند در اتاقش به تنهایی بخوابد و زمانی‎ که بخواهید به بیرون بروید، بهانه‎گیری می‎کند.
  7. گوشه‎گیری: کودک ممکن است برای غلبه بر اضطراب و استرس خود، همیشه بخواهد در اتاقش تنها بوده و زیاد پیش والدین خود نرود. او همیشه ساکت بوده و دیگر دلش نمی‎خواهد فعالیت‎هایی که دوست داشته را انجام دهد.
  8. حواس پرتی: همه ما زمانی که نگران هستیم، حواسمان پرت می‎شود. اگر کودک شما اضطراب و استرس داشته باشد، حواسش پرت شده و دیگر نمی‎تواند تکالیف مدرسه‎اش را انجام داده یا در برنامه‎های مورد علاقه‎اش شرکت کند.
  9. افزایش نگرانی: طبیعی است که کودک شما نسبت به این بیماری همه‎گیر نگران باشد. اگر کودک شما بیشتر زمان خود را با شما در مورد این نگرانی صحبت می‎کند، حواس او را پرت کرده و از او بیشتر حمایت کنید.

به عنوان یک والد باید به حرف‎های کودک خود گوش داده و سؤالات او را جواب دهید. اگر جواب سؤالی را هم نمی‎دانید به او بگویید که نمی‎دانید. کودکان تمام صحبت‎های همسالان خود، رسانه‎ها و چیزهایی که در کوچه و خیابان گفته می‎شود را می‎شنوند، وظیفه شما این است که حواستان باشد به اضطراب آن‎ها اضافه نشود.

چگونه در مورد ویروس کرونا با فرزند خود صحبت کنم؟

اگر می‎خواهید در مورد ویروس کرونا با فرزند خود صحبت کنید، موارد زیر را در نظر بگیرید:

  1. آرام با او صحبت کنید. سعی کنید کلمات خود را با دقت انتخاب می‎کنید. این‎ که به او بگویید این یک بیماری واگیردار است که تا به حال آن ‎را تجربه نکرده بودید، به آرامش او کمک نمی‎کند.
  2. از او بخواهید که همه سؤالاتش را بپرسد. او را تشویق کنید که اگر سؤالی دارد حتماً از شما بپرسد.
  3. از او بخواهید که نگرانی‎هایش را با شما در میان بگذارد. اگر شما هم نگرانی مشابه او دارید، به او بگویید و با یکدیگر برای کنترل آن برنامه‎ریزی کنید.
  4. به او بگویید که نگرانی مردم در مورد ویروس کرونا طبیعی است.
  5. اگر کسی را می‎شناسید که می‎تواند به او آرامش دهد، از او بخواهید که با فرزندتان صحبت کند.
  6. به او بگویید که برای حفظ امنیت خود و خانواده چه کارهایی باید انجام دهید و به طور منظم با خانواده و دوستانتان در ارتباط باشید.

بهتر است که درباره شرایط زندگی در دوران بیماری کرونا هم با کودک خود صحبت کرده و به او آرامش بدهید. کودکان به‎ خاطر تجربه کم زندگی، ممکن است در این شرایط احساس ناامنی، ترس و ناتوانی کرده و باور کنند که جهان یک محل خطرناکی است که تنها راه زنده ماندن، دفاع از خود و پرخاشگری است. در این ‎گونه موارد لازم است که مراقب چیزهایی که در خانه در مورد آن صحبت می‎کنید، باشید چون ممکن است کودک شما آن­ها را شنیده و بترسد. در هنگام صحبت کردن آرامش داشته و بگویید که پزشکان و دانشمندان برای حل این مشکل تلاش می‎کنند پس این مشکل هم حل می‎شود. بعضی از مشکلات بعد از چندروز، چند هفته یا چندماه حل می‎شوند پس اشکالی ندارد که بعضی مشکلات راه‎حل سریعی نداشته باشند. ما تا قبل از پیدا شدن راه‎حل باید هوشمندانه عمل کنیم.

روش­های کنترل ترس در کودکان

برای کنترل احساس ترس، چهار مهارت زیر را به او آموزش بدهید:

  1. دوری از خطر: ما قبلاً به کودکان خود آموخته‎ایم که برای رد شدن از خیابان، باید دو طرف خیابان و چراغ راهنمایی را نگاه کرده و بعد عبور کنند. ویروس کرونا هم مانند یک اتومبیل در خیابان است که باید برای برخورد نکردن با آن، احتیاط کنیم.
  2. انتخاب چیزهای خوب: باید به کودک خود آموزش دهیم که هنگام بیرون رفتن از خانه، باید ماسک زده و فاصله اجتماعی خود را با دیگران رعایت کند و اگر چیزی را که دیگران لمس کرده‎اند را لمس کرد، دستان خود را بشوید. این کارها باعث می‎شود که خطر ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند.
  3. احترام به دیگران: استفاده از ماسک باعث محافظت از دیگران (والدین، ​​پدربزرگ و مادربزرگ، همسایگان و دوستان) شده و نشانه احترام است. با استفاده از ماسک، می‎توانیم به کودک خود آموزش دهیم که دیگران هم (حتی اگر غریبه باشند) مهم هستند.
  4. پذیرفتن نادانسته‎ها: به کودکان خود بیاموزیم که جهان پر از چیزهایی هست که ما هنوز نمی‎دانیم. افراد باهوش می‎دانند که هیچ کسی همه چیز را نمی‎داند.

اضطراب یک اختلال روانی بوده که باعث ترس فرد نسبت به اتفاقات فعلی می‌شود. در زمان بیماری ویروس کرونا به دلیل قرنطینه، رعایت فاصله اجتماعی، تعطیلی مدارس و دوری کودکان از دوستان خود، ممکن است کودک دچار اضطراب و استرس شود. وقتی کودک دچار استرس می‌شود، ممکن است ‎ تغییراتی در الگوی خواب، غذا خوردن و خلق‎ و خوی او ایجاد شود که شما با انجام کارهایی مؤثر مانند رعایت دستورالعمل‎های بهداشتی، پاسخ به سؤالات او و شنیدن نگرانی‎هایش می‎توانید به او کمک کنید.

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *